Τα κεράσια καφέ συλλέγονται προσεκτικά με το χέρι από μικροκαλλιεργητές στην μέγιστη ωριμότητά τους και παραδίδονται στο εργοστάσιο για επεξεργασία. Αφού διαλεχθούν με το χέρι για την αφαίρεση των ανώριμων ή/και κατεστραμμένων καρπών, τα κεράσια στη συνέχεια πολτοποιούνται χρησιμοποιώντας πολτοποιητή δίσκου για την αφαίρεση του εξωτερικού φλοιού. Στη συνέχεια, η περγαμηνή ζυμώνεται σε δεξαμενές από σκυρόδεμα για 12 έως 24 ώρες, ανάλογα με τη θερμοκρασία και τις κλιματικές συνθήκες, για να διασπαστεί το γλίσχρασμα. Μετά τη ζύμωση, η περγαμηνή πλένεται μέσω καναλιών διαλογής με γλυκό νερό πριν μεταφερθεί σε υπερυψωμένα κρεβάτια για ξήρανση. Η διαδικασία ξήρανσης διαρκεί 7 έως 14 ημέρες, με τους εργάτες να γυρίζουν συχνά την περγαμηνή και να την καλύπτουν κατά τη διάρκεια της πιο ζεστής ώρας της ημέρας για να διασφαλίσουν ομοιόμορφη ξήρανση και να αποτρέψουν ελαττώματα.

Οι καφέδες της Κένυας ταξινομούνται ανάλογα με το μέγεθος. Οι κόκκοι AA έχουν το μεγαλύτερο μέγεθος. Οι καφέδες κατηγορίας AA είναι αυτοί που έχουν μέγεθος 17/18, που σημαίνει ότι είναι μεγαλύτεροι από 7,2 χιλιοστά.

Οι ποικιλίες SL28 και SL34 ήταν δύο από τις ποικιλίες που κυκλοφόρησαν από τα Scott Agricultural Laboratories (SAL) κατά τη διάρκεια της ακμής της έρευνας της SAL στην Κένυα στις δεκαετίες του 1930 και του 1940. Σύντομα έγιναν οι ποικιλίες επιλογής για τους περισσότερους καλλιεργητές χάρη στη βαθιά ριζική τους δομή που τους επιτρέπει να μεγιστοποιούν τους περιορισμένους υδάτινους πόρους και να ευδοκιμούν ακόμη και χωρίς άρδευση. Οι ποικιλίες SL είχαν επίσης υψηλότερες αποδόσεις από τις Bourbon που αντικατέστησαν και ήταν γνωστό ότι ήταν κάπως πιο ανθεκτικές στις ασθένειες.

Το Ruiru 11, ένα υβρίδιο των ποικιλιών Catimor και SL, είναι ανθεκτικό τόσο στην ασθένεια των καρπών του καφέ (CBD) όσο και στη σκωρίαση των φύλλων του καφέ (CLR). Επιπλέον, μπορεί να φυτευτεί σε πολύ μεγαλύτερη πυκνότητα από τις ποικιλίες SL, αξιοποιώντας στο έπακρο μικρά οικόπεδα.

Το Ruiru 11 έχει «ριζώσει» σιγά σιγά στο μεγαλύτερο μέρος του τοπίου καλλιέργειας καφέ της Κένυας. Τα μόνα προβλήματα ήταν ότι με μια πιο ρηχή δομή ρίζας, πολλοί αγρότες βρήκαν το φυτό λιγότερο ανθεκτικό σε συνθήκες ξηρασίας και τα δέντρα απαιτούσαν ένα πιο εντατικό πρόγραμμα λίπανσης. Με την πάροδο του χρόνου, οι αγρότες διαπίστωσαν ότι εμβολιάζοντας το Ruiru-11 με ποικιλίες SL θα μπορούσαν να επωφεληθούν από το εκτεταμένο ριζικό σύστημα των δέντρων SL και να αποκομίσουν τις αυξημένες αποδόσεις και την υψηλότερη ανοσία στις ασθένειες του Ruiru-11. Λόγω της αυξανόμενης δημοτικότητας του εμβολιασμένου Ruiru-11, οι περισσότερες φάρμες στην Κένυα σήμερα, τόσο μεγάλες όσο και μικρές, έχουν ένα μείγμα ποικιλιών Ruiru-11 και SL. Καθώς τα δέντρα SL γερνούν, πολλοί αγρότες επιλέγουν να στραφούν περισσότερο στο Ruiru-11 (ή το διάλυμα εμβολιασμού) χάρη στην ευκολία χρήσης και την υψηλότερη αντοχή του στις ασθένειες